Gateway

Zakresy operatora

Zakresy operatora ograniczają działania, które klient Gateway może wykonywać po uwierzytelnieniu. Stanowią mechanizm ochronny płaszczyzny sterowania w obrębie jednej zaufanej domeny operatora Gateway, a nie izolację przed wrogimi współdzierżawcami. Aby zapewnić silną separację między osobami, zespołami lub maszynami, uruchamiaj oddzielne instancje Gateway z użyciem oddzielnych użytkowników systemu operacyjnego lub hostów.

Powiązane: Bezpieczeństwo, Protokół Gateway, Parowanie Gateway, CLI urządzeń.

Role

Każdy klient WebSocket Gateway łączy się z jedną rolą:

operator: klienci płaszczyzny sterowania, takie jak CLI, interfejs sterowania, automatyzacja oraz zaufane procesy pomocnicze.
node: hosty udostępniające funkcje (macOS, iOS, Android, bez interfejsu graficznego), które udostępniają polecenia za pośrednictwem node.invoke.

Metody RPC operatora wymagają roli operator, natomiast metody pochodzące z węzła wymagają roli node.

Poziomy zakresów

Zakres	Znaczenie
`operator.read`	Stan tylko do odczytu, listy, katalog, dzienniki, odczyty sesji i inne wywołania niemodyfikujące.
`operator.write`	Działania operatora wprowadzające zmiany: wysyłanie wiadomości, wywoływanie narzędzi, aktualizowanie ustawień rozmowy/głosu, przekazywanie poleceń węzła. Spełnia również wymagania `operator.read`.
`operator.admin`	Dostęp administracyjny. Spełnia wymagania każdego zakresu `operator.*`. Wymagany do modyfikowania konfiguracji, aktualizacji, natywnych haków, zastrzeżonych przestrzeni nazw i zatwierdzania operacji wysokiego ryzyka.
`operator.pairing`	Zarządzanie parowaniem urządzeń i węzłów: wyświetlanie listy, zatwierdzanie, odrzucanie, usuwanie, rotacja i unieważnianie.
`operator.approvals`	Interfejsy API zatwierdzania wykonywania poleceń i pluginów.
`operator.talk.secrets`	Odczytywanie konfiguracji rozmowy wraz z sekretami.

Nieznane przyszłe zakresy operator.* wymagają dokładnego dopasowania, chyba że wywołujący ma już zakres operator.admin.

Zakres metody jest tylko pierwszą bramą

Każde wywołanie RPC Gateway ma zakres metody zgodny z zasadą najmniejszych uprawnień, który określa, czy żądanie dotrze do jego procedury obsługi. Niektóre procedury obsługi stosują następnie bardziej rygorystyczne kontrole zależne od konkretnego zatwierdzanego lub modyfikowanego elementu:

device.pair.approve jest dostępne z zakresem operator.pairing, ale zatwierdzenie urządzenia operatora może utworzyć lub zachować wyłącznie zakresy, które wywołujący już ma.
node.pair.approve jest dostępne z zakresem operator.pairing, a następnie wyznacza dodatkowe zakresy zatwierdzania na podstawie zadeklarowanej listy poleceń oczekującego węzła.
chat.send jest metodą wymagającą zakresu zapisu, ale polecenia czatu /config set i /config unset wymagają dodatkowo operator.admin, niezależnie od zakresu wysyłania wiadomości na czacie posiadanego przez wywołującego.

Pozwala to operatorom o niższych zakresach wykonywać działania związane z parowaniem o niskim ryzyku bez wymagania uprawnień administratora dla wszystkich zatwierdzeń parowania.

Zatwierdzanie parowania urządzeń

Rekordy parowania urządzeń są trwałym źródłem zatwierdzonych ról i zakresów. Już sparowane urządzenie nie uzyskuje po cichu szerszego dostępu: ponowne połączenie żądające szerszej roli lub szerszych zakresów tworzy nowe oczekujące żądanie rozszerzenia uprawnień.

Zatwierdzanie żądania urządzenia:

Żądanie bez roli operatora nie wymaga zatwierdzenia zakresu operatora.
Żądanie roli urządzenia innej niż operator (na przykład node) wymaga operator.admin, mimo że samo device.pair.approve wymaga jedynie operator.pairing.
Żądanie zakresu operator.read, operator.write, operator.approvals, operator.pairing lub operator.talk.secrets wymaga, aby wywołujący już miał ten zakres albo operator.admin.
Żądanie zakresu operator.admin wymaga operator.admin.
Żądanie naprawy bez jawnie określonych zakresów może odziedziczyć zakresy istniejącego tokenu operatora; jeśli ten token ma zakres administracyjny, zatwierdzenie nadal wymaga operator.admin.

Sesje bez uprawnień administratora korzystające ze współdzielonego sekretu lub zaufanego serwera proxy mogą zatwierdzać wyłącznie żądania urządzeń operatora mieszczące się w ich własnych zadeklarowanych zakresach operatora; zatwierdzanie ról innych niż operator wymaga uprawnień administratora, nawet jeśli te sesje mogą poza tym używać operator.pairing.

W przypadku sesji tokenów sparowanych urządzeń zarządzanie jest ograniczone do własnego urządzenia, chyba że wywołujący ma operator.admin: wywołujący bez uprawnień administratora widzi wyłącznie własne wpisy parowania i może zatwierdzać, odrzucać, rotować, unieważniać lub usuwać wyłącznie wpis własnego urządzenia.

Zatwierdzanie parowania węzłów

Starsze metody node.pair.* korzystają z oddzielnego magazynu parowania węzłów zarządzanego przez Gateway. Węzły WS korzystają zamiast tego z parowania urządzeń (role: node), ale obowiązuje ten sam zestaw pojęć związanych z zatwierdzaniem. Informacje o relacji między tymi dwoma magazynami zawiera sekcja Parowanie Gateway.

node.pair.approve wyznacza dodatkowe wymagane zakresy na podstawie listy poleceń oczekującego żądania:

Zadeklarowane polecenia	Wymagane zakresy
brak	`operator.pairing`
polecenia węzła niewykonujące procesów	`operator.pairing` + `operator.write`
`system.run`, `system.run.prepare` lub `system.which`	`operator.pairing` + `operator.admin`

Zatwierdzenie deklaracji węzła nie włącza poleceń, które mają oddzielną bramę listy dozwolonych operacji czasu wykonywania. Na przykład zatwierdzenie węzła deklarującego computer.act wymaga zakresu parowania i zapisu, ale jedynie rejestruje ten interfejs. Administrator lub właściciel nadal musi aktywować computer.act. Dopóki pozostaje ono aktywne, wywoływanie go za pośrednictwem wymagającej zakresu zapisu metody node.invoke nie wymaga zakresu administracyjnego dla każdego działania.

Parowanie węzła ustanawia tożsamość i zaufanie; nie zastępuje własnych zasad zatwierdzania wykonywania poleceń system.run przez węzeł.

Uwierzytelnianie współdzielonym sekretem

Uwierzytelnianie za pomocą współdzielonego tokenu/hasła Gateway jest traktowane jako zaufany dostęp operatora do tego Gateway. Interfejsy HTTP zgodne z OpenAI, /tools/invoke oraz punkty końcowe HTTP historii sesji przywracają pełny domyślny zestaw zakresów operatora w przypadku uwierzytelniania typu bearer za pomocą współdzielonego sekretu, nawet jeśli wywołujący przesyła węższe zadeklarowane zakresy.

Tryby przekazujące tożsamość, takie jak uwierzytelnianie przez zaufany serwer proxy lub none dla prywatnego ruchu przychodzącego, mogą nadal respektować jawnie zadeklarowane zakresy. Aby zapewnić rzeczywistą separację granic zaufania, używaj oddzielnych instancji Gateway.

Was this useful?